Best of the rest
Laurens Sweeck deed zijn naam van "zandkoning" tijdens het dubbele WB-weekend in Antwerpen en Koksijde alle eer aan. Hij pakte de leiding in het Wereldbekerklassement op zaterdag en deed deze leiderstrui glinsteren in het zand van Koksijde op zondag. Hij finishte tweemaal tweede achter een ongenaakbare Mathieu Van der Poel en schonk zijn supporters hiermee al vroege, feestelijke kerstdagen.
Een zeer gemotiveerde Laurens vertrok in Antwerpen in pole position. Hij scheidde zich al snel af met een handvol renners. Het tempo werd immens hoog gehouden en Laurens moest toch even naar adem happen. Hij kwam in vijfde stelling te zitten maar panikeerde niet.
Hij vond al snel zijn tweede adem en eiste een betere positie op. Met Nieuwenhuis en Verstrynge werd de strijd aangegaan voor de twee resterende podiumplaatsen achter de wereldkampioen.
In de opeenvolgende zandstroken toonde Laurens nogmaals waarom hij "de zandkoning" genoemd wordt. Hij kon een kloof slaan van een tiental seconden en wist deze voorsprong te consolideren tot het einde. Als bonus op zijn prachtige prestatie mocht hij ook de leiderstrui van de Wereldbeker aantrekken.
In Koksijde kregen de renners een zware zandeditie te verwerken. Na de lange start in de Robert Vandammestraat schoot Laurens als derde het zand in. Na de eerste Herygersduin werd er reeds een kopgroep gevormd met Van der Poel, Aerts, Vandeputte, Del Grosso en Laurens. Zo werd al in de eerste ronde een definitieve kloof geslagen op de rest.
In de zandpassages werd snel duidelijk dat Laurens de betere techniek in huis had. Van der Poel kon een eerste maal een kleine voorsprong vergaren, maar het was Laurens die de kloof terug dichtte. Er werd nog niet helemaal doorgereden en de vijf kwamen terug samen.
In een duel met Tibor Del Grosso - om positie te houden - verloor Laurens in een ruk drie plaatsen. Hij kwam in vijfde stelling te zitten en na een foutje van Aerts voor hem, keek hij tegen een achterstand aan op de eerste drie.
Van der Poel zag het gebeuren en aarzelde niet om op dit moment de aanval in te zetten. Laurens moest vol aan de bak om nog een ereplaats te bemachtigen. Het werd een zware achtervolging, die een ronde lang duurde, om terug tot bij Vandeputte en Del Grosso te geraken.
De finale werd ingezet en kondigde zich spannend aan met drie renners voor twee ereplaatsen. Tibor probeerde nog weg te rijden, maar kon geen afstand nemen. Laurens reed een fenomale laatste ronde en kon met een tiental meters voorsprong de laatste rechte lijn opdraaien en was voor de tweede dag op rij de "best of the rest". De leiderstrui blijft om zijn schouders.